Sposoby spuszczania kondensatu

W technologicznym systemie wytwarzania i uzdatniania sprężonego powietrza dochodzi we wszystkich urządzeniach do przemiany substancjalnej pary wodnej w wodę, która łączy się ze stałymi zanieczyszczeniami i olejem i tworzy emulsję nazywaną kondensat. Kondensat trzeba spuszczać ze wszystkich separatorów cyklonowych, filtrów, osuszaczy i zbiorników ciśnieniowych, co można zrealizować za pomocą kilku rozwiązań technicznych o różnych korzyściach i w różnych przedziałach cenowych.

	Spust ręczny Najprostsze rozwiązanie spustu tworzone przez zaworek, który ręcznie otwiera obsługa. Wadą jest zawodność czynnika ludzkiego, kiedy obsługa zapomni spust wykonać i grozi wysokie ryzyko przedostania się kondensatu do dalszej części układu powietrznego. Ten sposób spustu nie potrafi poinformować użytkownika o potrzebie przeprowadzenia konserwacji, często więc obsługa jest wykonywana niepotrzebnie i z kosztami na spuszczane powietrze i przestoje.	Spust pływakowy Prosty  automatyczny spust o niskiej cenie. Spusty pływakowe są integrowane albo do zbiorników, albo z zewnętrznej strony i działają na zasadzie pływaka unoszonego przez poziom kondensatu. Praca nie potrzebuje konserwacji, niemniej grozi ryzyko, że większe zanieczyszczenia zablokują pływak w uniesionym stanie i dojdzie do masywnego rozprężenia układu sprężonego powietrza.
	Spust czasowy Spust czasowy jest tworzony przez zawór solenoidowy sterowany cewką z przekaźnikiem czasowym. Można nastawić powtarzanie i czas spustu i cały proces jest realizowany automatycznie. Wadą jest konieczność podłączenia do energii elektrycznej oraz dalej fakt, że spust nie jest zależny od poziomu kondensatu, ale od czasu, co powoduje ubytki drogiego powietrza i zwiększone koszty eksploatacji sprężarki.	Spust elektroniczny Spusty elektroniczne są najnowocześniejszymi i najdroższymi systemami do spuszczania kondensatu. Do swojej pracy potrzebują energii elektrycznej. Konstrukcja z ruchomym elementem, pojemnościowymi czujnikami poziomu, sterowaniem elektronicznym i zaworem solenoidowym zapewnia doskonałą pracę automatyczną według potrzeb, bez zbędnych ubytków i z możliwościami zdalnego raportowania i wizualizacji stanu na panelu sterującym.

Działanie spustu elektronicznego

Kondensat wchodzi do spustu otworem wejściowym (1) i gromadzi się w zbiorniczku (2). Podnoszenie poziomu kondensatu wewnątrz zbiornika przesuwa w górę ruchomy element swobodnie zamocowany na trzpieniu (4). Trzpień jest wyposażony albo w jeden, albo w dwa czujniki pojemnościowe, wykrywające minimalną lub maksymalną wysokość poziomu kondensatu. Dana z czujnika jest doprowadzana do systemu elektronicznego. Jeżeli poziom jest w stanie maksymalnym, jednostka puszcza prąd elektryczny na cewkę zaworu solenoidowego (5,6), który się otwiera i spuszcza kondensat na wyjście (8), do którego jest podłączony wąż odpływowy (9). Gdy tylko poziom opadnie, zawór się zamyka.

Tą zasadą spuszczany jest wyłącznie kondensat i żadne powietrze, co zapobiega ewentualnym ubytkom i zwiększonym kosztom zużycia powietrza. Oprócz standardowej pracy spust elektroniczny jest wyposażony w detekcję możliwego zablokowania systemu i potrafi zwrócić uwagę obsługi na problem albo na panelu, albo zdalnym połączeniem. Przed zanieczyszczeniami mechanika zaworu jest chroniona filtrem (7).