Sposoby spuszczania kondensatu

W technologicznym systemie wytwarzania i uzdatniania sprężonego powietrza dochodzi we wszystkich urządzeniach do przemiany substancjalnej pary wodnej w wodę, która łączy się ze stałymi zanieczyszczeniami i olejem i tworzy emulsję nazywaną kondensat. Kondensat trzeba spuszczać ze wszystkich separatorów cyklonowych, filtrów, osuszaczy i zbiorników ciśnieniowych, co można zrealizować za pomocą kilku rozwiązań technicznych o różnych korzyściach i w różnych przedziałach cenowych.

	Spust ręczny Najprostsze rozwiązanie spustu tworzone przez zaworek, który ręcznie otwiera obsługa. Wadą jest zawodność czynnika ludzkiego, kiedy obsługa zapomni spust wykonać i grozi wysokie ryzyko przedostania się kondensatu do dalszej części układu powietrznego. Ten sposób spustu nie potrafi poinformować użytkownika o potrzebie przeprowadzenia konserwacji, często więc obsługa jest wykonywana niepotrzebnie i z kosztami na spuszczane powietrze i przestoje.	Spust pływakowy Prosty  automatyczny spust o niskiej cenie. Spusty pływakowe są integrowane albo do zbiorników, albo z zewnętrznej strony i działają na zasadzie pływaka unoszonego przez poziom kondensatu. Praca nie potrzebuje konserwacji, niemniej grozi ryzyko, że większe zanieczyszczenia zablokują pływak w uniesionym stanie i dojdzie do masywnego rozprężenia układu sprężonego powietrza.
	Spust czasowy Odpuszczacz czasowy składa się z zaworu solenoidowego sterowanego cewką z przekaźnikiem czasowym. Można ustawić powtarzanie oraz czas spustu a cały proces odbywa się automatycznie. Wadą jest konieczność podłączenia do energii elektrycznej, a także fakt, że spust nie zależy od poziomu kondensatu, lecz od czasu, co powoduje straty drogiego powietrza i zwiększone koszty eksploatacji kompresora.	Spust elektroniczny Spusty elektroniczne są najnowocześniejszymi i najdroższymi systemami do spuszczania kondensatu. Do swojej pracy potrzebują energii elektrycznej. Konstrukcja z ruchomym elementem, pojemnościowymi czujnikami poziomu, sterowaniem elektronicznym i zaworem solenoidowym zapewnia doskonałą pracę automatyczną według potrzeb, bez zbędnych ubytków i z możliwościami zdalnego raportowania i wizualizacji stanu na panelu sterującym.

Działanie spustu elektronicznego

Kondensat wchodzi do spustu otworem wejściowym (1) i gromadzi się w zbiorniczku (2). Podnoszenie poziomu kondensatu wewnątrz zbiornika przesuwa w górę ruchomy element swobodnie zamocowany na trzpieniu (4). Trzpień jest wyposażony albo w jeden, albo w dwa czujniki pojemnościowe, wykrywające minimalną lub maksymalną wysokość poziomu kondensatu. Dana z czujnika jest doprowadzana do systemu elektronicznego. Jeżeli poziom jest w stanie maksymalnym, jednostka puszcza prąd elektryczny na cewkę zaworu solenoidowego (5,6), który się otwiera i spuszcza kondensat na wyjście (8), do którego jest podłączony wąż odpływowy (9). Gdy tylko poziom opadnie, zawór się zamyka.

Tą zasadą spuszczany jest wyłącznie kondensat i żadne powietrze, co zapobiega ewentualnym ubytkom i zwiększonym kosztom zużycia powietrza. Oprócz standardowej pracy spust elektroniczny jest wyposażony w detekcję możliwego zablokowania systemu i potrafi zwrócić uwagę obsługi na problem albo na panelu, albo zdalnym połączeniem. Przed zanieczyszczeniami mechanika zaworu jest chroniona filtrem (7).