Zbiorniki ciśnieniowe do −20 °C i do płynów grupy 1

Do −20 °C

Trzy pionowe zbiorniki ciśnieniowe: smukły niebieski do 3 000 l, duży niebieski i duży ocynkowany od 4 000 l

Pionowe zbiorniki ciśnieniowe od 1 000 do 10 000 litrów, które wytrzymują mróz do −20 °C i są przeznaczone także do płynów grupy 1. Można je ustawić na zewnątrz lub w nieogrzewanej hali i przechowywać w nich sprężone powietrze, azot, argon, hel, olej i tlen.

Do wyboru są zbiorniki na 8, 12 lub 16 bar, lakierowane na niebieski kolor RAL 5015, ocynkowane albo z powłoką wewnętrzną do przemysłu spożywczego. Produkuje je włoska grupa Baglioni ze stali węglowej zgodnie z dyrektywą 2014/68/UE dotyczącą urządzeń ciśnieniowych.

1 000–10 000 lpojemność w dziewięciu wielkościach

8, 12 i 16 barmaksymalne ciśnienie robocze

−20 °Cminimalna temperatura pracy

grupa 1płyny według PED, w tym tlen

Dwie serie według wielkości

Zbiorniki od 1 000 do 3 000 litrów są produkowane na 12 i 16 bar, a duże, od 4 000 do 10 000 litrów, na 8, 12 i 16 bar. Obie serie wytrzymują te same temperatury i nadają się do tych samych mediów, a różnią się wymiarami i przyłączami.

Smukły pionowy zbiornik ciśnieniowy na trzech nóżkach, niebieski lakier RAL 5015 — Seria G1: od 1 000 do 3 000 l

Duży pionowy zbiornik ciśnieniowy na trzech nogach z blachy, niebieski lakier RAL 5015 — Duże zbiorniki: od 4 000 do 10 000 l

Seria G1, od 1 000 do 3 000 l

Średnicę, wysokość, gwinty przyłączy i masę mają takie same jak standardowe zbiorniki pionowe o tej samej pojemności, więc można je ustawić w tym samym miejscu. Stoją na trzech nóżkach, a główne przyłącza mają gwint 2".

Duże zbiorniki, od 4 000 do 10 000 l

Średnica 1 450 lub 1 650 mm i wysokość od 2,8 do 5,1 metra. Przyłącza boczne mają gwint 3", na górnej dennicy są dwa ucha transportowe, a zbiornik stoi na trzech nogach z giętej blachy.

Czym różnią się od standardowych zbiorników powietrza

Mróz do −20 °C

Standardowe zbiorniki na sprężone powietrze są przeznaczone do pracy od −10 °C. Zbiorniki z tej kategorii mają temperaturę pracy od −20 do +80 °C, dzięki czemu wytrzymają także zimę na zewnątrz albo w nieogrzewanej hali.

Płyny grupy 1

Dyrektywa PED dzieli płyny według stopnia zagrożenia na grupę 1 i grupę 2. Te zbiorniki są przeznaczone także do płynów grupy 1, więc oprócz powietrza i azotu można w nich przechowywać argon, hel, olej i tlen. Wyjątkiem jest wodór.

Cieplejsze powietrze

Wytrzymują powietrze lub gaz o temperaturze do +80 °C. Standardowe duże zbiorniki od 1 000 litrów są przeznaczone najwyżej do +50 °C.

Lakierowane, ocynkowane i z powłoką wewnętrzną

Wykonania lakierowane i ocynkowane są produkowane we wszystkich wielkościach. Powłokę wewnętrzną ALM mają wszystkie zbiorniki serii G1, a spośród dużych zbiorników 4 000 i 5 000 l na 12 i 16 bar oraz 10 000 l na 12 bar. Wykonanie rozpoznaje się po trzeciej literze numeru katalogowego: P oznacza wersję lakierowaną, G ocynkowaną, a A wersję z powłoką wewnętrzną ALM.

Duże pionowe zbiorniki ciśnieniowe lakierowane na niebieski kolor RAL 5015 w hali produkcyjnej — Duże zbiorniki lakierowane w zakładzie produkcyjnym

Duży ocynkowany zbiornik ciśnieniowy przewożony w pozycji poziomej na palecie — Duży zbiornik ocynkowany na palecie

Ilustracja pionowego zbiornika z wycięciem w płaszczu, które pokazuje powłokę wewnętrzną — Powłoka wewnętrzna ALM w przekroju (ilustracja)

Lakierowane (P)

Z zewnątrz lakier proszkowy w niebieskim kolorze RAL 5015, wewnątrz goła stal. Lakier chroni płaszcz także wtedy, gdy zbiornik stoi na zewnątrz, o ile pozostanie nieuszkodzony. Wszystkie zbiorniki w tym wykonaniu można znaleźć wśród lakierowanych zbiorników ciśnieniowych.

Ocynkowane (G)

Ocynkowane ogniowo wewnątrz i na zewnątrz. Cynk chroni stal przed kondensatem od środka oraz przed deszczem i wilgocią od zewnątrz, dlatego zbiorniki ocynkowane nadają się przede wszystkim do ustawienia na zewnątrz. Wszystkie są zebrane w zestawieniu ocynkowanych zbiorników ciśnieniowych.

Z powłoką wewnętrzną ALM (A)

Wewnątrz powłoka epoksydowa ALM dopuszczona do kontaktu z żywnością, z zewnątrz niebieski lakier RAL 5015. Do produkcji żywności i napojów oraz wszędzie tam, gdzie powietrze lub gaz styka się z produktem, przeznaczone są zbiorniki z powłoką ALM.

Zbiorniki ocynkowane serii G1 są o 4 do 6 kilogramów cięższe od lakierowanych, a w dużych zbiornikach masa poszczególnych wykonań różni się najwyżej o kilogram. Wymiary i przyłącza są we wszystkich wykonaniach takie same.

Wszystkie wielkości

Zbiorniki danej pojemności ze wszystkich kategorii są zebrane także na stronach 1 000 l, 1 500 l, 2 000 l, 3 000 l, 4 000 l, 5 000 l, 6 000 l, 8 000 l i 10 000 l.

Seria G1 — od 1 000 do 3 000 l
Numer katalogowy	Pojemność	Ciśnienie	Ø × wysokość	Prześwit A	Wysokość przyłączy B / C	Masa	1	2	3	4	5	6	7	Wykonanie
VVP1000-12-G1	1 000 l	12 bar	Ø 800 × 2 350 mm	145 mm	770 / 1 720 mm	210 kg	2"	2"	2"	3/8"	3/8"	2"	2"	P, G, A
VVP1500-12-G1	1 500 l	12 bar	Ø 1 000 × 2 305 mm	170 mm	680 / 1 780 mm	320 kg	2"	2"	2"	1/2"	1/2"	2"	2"	P, G, A
VVP2000-12-G1	2 000 l	12 bar	Ø 1 100 × 2 490 mm	200 mm	770 / 1 970 mm	388 kg	2"	2"	2"	1/2"	1/2"	2"	2"	P, G, A
VVP3000-12-G1	3 000 l	12 bar	Ø 1 200 × 2 990 mm	140 mm	830 / 2 250 mm	594 kg	2"	2"	2"	1/2"	1/2"	2"	2"	P, G, A
VVP1000-16-G1	1 000 l	16 bar	Ø 800 × 2 350 mm	145 mm	770 / 1 720 mm	245 kg	2"	2"	2"	3/8"	3/8"	2"	2"	P, G, A
VVP1500-16-G1	1 500 l	16 bar	Ø 1 000 × 2 305 mm	170 mm	680 / 1 780 mm	423 kg	2"	2"	2"	1/2"	1/2"	2"	2"	P, G, A
VVP2000-16-G1	2 000 l	16 bar	Ø 1 000 × 2 740 mm	170 mm	800 / 2 130 mm	450 kg	2"	2"	2"	1/2"	1/2"	2"	2"	P, G, A
VVP3000-16-G1	3 000 l	16 bar	Ø 1 200 × 2 990 mm	140 mm	830 / 2 250 mm	630 kg	2"	2"	2"	1/2"	1/2"	2"	2"	P, G, A

Duże zbiorniki — od 4 000 do 10 000 l
Numer katalogowy	Pojemność	Ciśnienie	Ø × wysokość	Prześwit A	Wysokość przyłączy B / C	Wysokość przyłączy D / E	Masa	1	2–5	6–9	10	11	Wykonanie
VVP5000-8	5 000 l	8 bar	Ø 1 650 × 3 118 mm	175 mm	1 150 / 2 200 mm	–	1 120 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G
VVP8000-8	8 000 l	8 bar	Ø 1 650 × 4 318 mm	175 mm	1 150 / 1 930 mm	2 460 / 3 310 mm	1 400 kg	2"	3"	3"	3/4"	3/8"	P, G
VVP10000-8	10 000 l	8 bar	Ø 1 650 × 5 118 mm	175 mm	1 150 / 2 200 mm	3 150 / 4 250 mm	1 730 kg	2"	3"	3"	3/4"	3/8"	P, G
VVP4000-12	4 000 l	12 bar	Ø 1 450 × 2 790 mm	225 mm	800 / 2 145 mm	–	835 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G, A
VVP5000-12	5 000 l	12 bar	Ø 1 450 × 3 390 mm	225 mm	800 / 2 745 mm	–	962 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G, A
VVP6000-12	6 000 l	12 bar	Ø 1 450 × 3 990 mm	225 mm	800 / 3 345 mm	–	1 090 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G
VVP8000-12	8 000 l	12 bar	Ø 1 650 × 4 318 mm	175 mm	1 150 / 1 930 mm	2 460 / 3 310 mm	1 730 kg	2"	3"	3"	3/4"	3/8"	P, G
VVP10000-12	10 000 l	12 bar	Ø 1 650 × 5 118 mm	175 mm	1 150 / 2 200 mm	3 150 / 4 250 mm	2 015 kg	2"	3"	3"	3/4"	3/8"	P, G, A
VVP4000-16	4 000 l	16 bar	Ø 1 450 × 2 790 mm	225 mm	800 / 2 145 mm	–	995 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G, A
VVP5000-16	5 000 l	16 bar	Ø 1 450 × 3 390 mm	225 mm	800 / 2 745 mm	–	1 145 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G, A
VVP6000-16	6 000 l	16 bar	Ø 1 450 × 3 990 mm	225 mm	800 / 3 345 mm	–	1 295 kg	2"	3"	–	3/4"	3/8"	P, G
VVP10000-16	10 000 l	16 bar	Ø 1 650 × 5 118 mm	175 mm	1 150 / 2 200 mm	3 150 / 4 250 mm	2 585 kg	2"	3"	3"	3/4"	3/8"	P, G

Rysunek pionowego zbiornika ciśnieniowego serii G1 z położeniem przyłączy od 1 do 7 i widokiem z góry — Seria G1: przyłącza od 1 do 7, średnica De, wysokość L, prześwit A oraz wysokości przyłączy bocznych B i C.

Rysunek dużego pionowego zbiornika ciśnieniowego z położeniem przyłączy od 1 do 11 i widokiem z góry — Duże zbiorniki: przyłącza od 1 do 11, średnica De, wysokość L, prześwit A oraz wysokości przyłączy od B do F. Przyłącza od 6 do 9 oraz wymiary D i E mają tylko zbiorniki 8 000 i 10 000 l.

Numery przyłączy odpowiadają rysunkom, a myślnik oznacza, że zbiornik danej wielkości nie ma tego przyłącza. Wymiary i przyłącza w tabeli dotyczą wszystkich wykonań. Prześwit A mierzy się od podłogi do dolnego przyłącza, a pozostałe litery to wysokości przyłączy nad podłogą: w serii G1 B to wysokość przyłączy 2 i 3, a C przyłączy 6 i 7, w dużych zbiornikach B przyłączy 2 i 3, C przyłączy 4 i 5, D przyłączy 6 i 7, a E przyłączy 8 i 9. Wysokość przyłącza 11 jest podana na kartach zbiorników o średnicy 1 650 mm.

#showmore#

Do czego się nadają

Stacja kompresorowa na zewnątrz lub w nieogrzewanej hali. Zbiornik wytrzymuje mróz do −20 °C, więc może stać na zewnątrz obok kompresorowni kontenerowej albo w hali, która zimą nie jest ogrzewana.
Azot, argon i hel. Zbiorniki sprawdzą się za generatorem azotu albo w instalacji gazów osłonowych, na przykład do spawania.
Tlen. Zbiorniki są przeznaczone również do tlenu, który należy do płynów grupy 1. Armatura, uszczelki i smary muszą jednak być przeznaczone do tlenu.
Duży zapas sprężonego powietrza. Zbiorniki od 4 000 do 10 000 l wyrównują pobór powietrza w całym zakładzie albo za kilkoma stacjami kompresorowymi i pokrywają także duży pobór skokowy.
Przemysł spożywczy. Wykonanie z powłoką ALM sprawdzi się tam, gdzie powietrze lub gaz ma kontakt z żywnością.

Najwyższe ciśnienie, jakie może trafić do zbiornika, nie może przekraczać ciśnienia z tabliczki znamionowej. Do zbiornika na 12 bar pasuje kompresor, który wyłącza się najwyżej przy 11 bar, a kompresor na 13 lub 15 bar wymaga zbiornika na 16 bar. Zbiorniki na 8 bar są przeznaczone do instalacji o niższym ciśnieniu.

Co dokupić do zbiornika

Zbiorniki są dostarczane bez armatury. Do pracy potrzebują co najmniej zaworu bezpieczeństwa, manometru, zaworu odcinającego i spustu kondensatu. Całą armaturę należy dobierać według medium, a gotowe zestawy armatury są przeznaczone tylko do sprężonego powietrza i standardowych zbiorników.

Zawór bezpieczeństwa

Musi być ustawiony najwyżej na ciśnienie zbiornika, a jego przepustowość musi wystarczyć na pełną wydajność kompresora lub generatora. Do zbiorników powietrza na 8 i 12 bar pasują zawory bezpieczeństwa do kompresora, a na wyższe ciśnienie i do innych gazów zawór należy wybrać z oferty zaworów bezpieczeństwa HEROSE.

Manometr

Pokazuje ciśnienie w zbiorniku, a jego zakres powinien sięgać powyżej ciśnienia roboczego. Do tlenu należy użyć manometru przeznaczonego do tlenu, a do powietrza i azotu można go wybrać spośród manometrów do sprężonego powietrza.

Spust kondensatu

W przypadku sprężonego powietrza na dnie zbiera się kondensat, który należy spuszczać codziennie, a przy mrozie jeszcze przed jego zamarznięciem. Niezawodnie zrobi to automatyczny spust kondensatu, a ręcznie spuszcza się go zaworem spustowym kondensatu.

Zawór odcinający

Główne przyłącza mają gwint 2" w serii G1 i 3" w dużych zbiornikach. Zawór dobiera się według średnicy instalacji i medium, a do sprężonego powietrza można go wybrać spośród zaworów kulowych do sprężonego powietrza.

Transport i ustawienie

Zbiorniki serii G1 ważą od 210 do 635 kg, a duże od 835 kg do 2,6 tony. Są przewożone w pozycji poziomej, a na miejscu stawia się je do pionu dźwigiem lub wózkiem widłowym. Zbiorniki serii G1 mają na górnej dennicy jedno ucho transportowe, a duże dwa. Wymiary transportowe każdej wielkości są podane na jej karcie.

Podłoże musi przenieść ciężar skupiony w trzech punktach podparcia. Pod nogi podkłada się amortyzatory drgań, a zbiornika nie kotwi się na sztywno ani do podłogi, ani do konstrukcji, zgodnie z instrukcją producenta.

Temperatura pracy zbiorników wynosi od −20 do +80 °C. Zimą na zewnątrz należy zwracać uwagę przede wszystkim na kondensat, aby nie zamarzł w dolnym przyłączu ani w automatycznym spuście kondensatu.

Dokumenty i przeglądy

Do każdego zbiornika dołączona jest deklaracja zgodności z danymi z tabliczki znamionowej, a na jej odwrocie instrukcja użytkowania i konserwacji. Zbiorniki są produkowane zgodnie z dyrektywą 2014/68/UE dotyczącą urządzeń ciśnieniowych (PED) i mają oznakowanie CE.

Produkcja podlega dyrektywie europejskiej, a deklaracja zgodności jest ważna w całej UE. Przeglądy w trakcie eksploatacji każde państwo określa jednak samo. W Czechach zbiorniki tej pojemności są urządzeniami ciśnieniowymi objętymi szczególnym nadzorem, a użytkownik musi zlecać ich regularne przeglądy: przegląd eksploatacyjny raz w roku, rewizję wewnętrzną raz na pięć lat i próbę ciśnieniową mniej więcej co dziewięć–dziesięć lat. W innych krajach obowiązują tamtejsze przepisy. Szczegółowo omawia to artykuł o obowiązkach użytkownika według przepisów czeskich.

Jak powstają zbiorniki

Zbiorniki produkuje włoska grupa Baglioni. Płaszcz zwija się z blachy, spoinę wzdłużną i spoiny obwodowe wykonuje automat do spawania łukiem krytym, a nogi i króćce przyspawuje się osobno. Każdy zbiornik przechodzi próbę ciśnieniową wodą. Zbiorniki lakierowane otrzymują powłokę z farby proszkowej o grubości od 80 do 120 µm, a ocynkowane zanurza się w całości w roztopionym cynku, dzięki czemu cynk pokrywa ściankę wewnątrz i na zewnątrz.

Automat spawalniczy podczas wykonywania spoiny obwodowej płaszcza zbiornika ciśnieniowego — Automatyczne spawanie spoiny obwodowej płaszcza

Pracownik szlifuje spoinę króćca na płaszczu zbiornika ciśnieniowego — Szlifowanie spoiny króćca

Zbiorniki ciśnieniowe zawieszone na linii lakierniczej z manipulatorem — Linia lakiernicza

Ocynkowane zbiorniki ciśnieniowe ułożone na drewnianych przekładkach — Ocynkowane zbiorniki gotowe do wysyłki

Niebieskie zbiorniki ciśnieniowe zapakowane w folię na paletach — Zbiorniki zapakowane w folię

Do ogrzewanych kompresorowni i do sprężonego powietrza wystarczą standardowe zbiorniki ciśnieniowe od 1 000 do 3 000 l, a zbiorniki z zamontowaną armaturą można znaleźć w kategorii wyposażonych zbiorników ciśnieniowych. Całą ofertę przedstawia przegląd zbiorników ciśnieniowych.

Ventilek radzi

Uwaga na mróz także przy armaturze. Zbiornik wytrzymuje −20 °C, ale kondensat w automatycznym spuście i w rurociągu zamarza już poniżej zera. Na zewnątrz należy go więc spuszczać częściej, a odprowadzenie kondensatu chronić przed mrozem.

Jak dobrać wielkość zbiornika powietrza i podłączyć go do kompresora

Czym różnią się od standardowych zbiorników powietrza?: Temperaturą pracy i medium. Wytrzymują od −20 do +80 °C i są przeznaczone także do płynów grupy 1, a standardowe duże zbiorniki pracują w zakresie od −10 do +50 °C i są przeznaczone tylko do powietrza i azotu. Zbiorniki serii G1 mają przy tym takie same wymiary jak standardowe zbiorniki o tej samej pojemności.
Co oznaczają płyny grupy 1?: Dyrektywa PED dzieli płyny według stopnia zagrożenia. Do grupy 1 należą substancje wybuchowe, łatwopalne, toksyczne i utleniające, takie jak tlen, a do grupy 2 pozostałe, na przykład powietrze i azot. Te zbiorniki są przeznaczone do sprężonego powietrza, azotu, argonu, helu, oleju i tlenu.
Czy zbiornik można napełnić tlenem?: Tak, zbiorniki są przeznaczone również do tlenu. Armatura, uszczelki i smary muszą być odpowiednie do tlenu, a olej i tłuszcz nie mogą mieć z nim kontaktu.
A wodór?: Nie, wodór jest jedynym płynem grupy 1, do którego zbiorniki nie są przeznaczone.
Czy zbiorniki mogą stać na zewnątrz?: Tak, temperatura pracy wynosi od −20 do +80 °C. Na zewnątrz najlepiej sprawdza się wykonanie ocynkowane, a zimą trzeba pilnować, aby nie zamarzł kondensat.
Kiedy potrzebny jest zbiornik na 16 bar?: Gdy kompresor wyłącza się powyżej 11 bar, zwykle przy 13 lub 15 bar. Ciśnienie zbiornika musi być zawsze co najmniej równe najwyższemu ciśnieniu, jakie może do niego trafić.
Jak przetransportować i ustawić zbiornik?: Zbiornik jest przewożony w pozycji poziomej i waży od 210 kg do 2,6 tony, więc na miejscu potrzebny jest dźwig lub wózek widłowy. Pod nogi podkłada się amortyzatory drgań, a zbiornika nie kotwi się na sztywno.
Czy zbiornik ma otwór rewizyjny?: Standardowo nie, wszystkie przyłącza są gwintowane.
Jakie dokumenty są dołączone do zbiornika?: Deklaracja zgodności z danymi z tabliczki znamionowej zbiornika oraz z instrukcją użytkowania i konserwacji. Zbiornik ma oznakowanie CE zgodnie z dyrektywą 2014/68/UE.
Czy zbiornik wymaga przeglądów?: Tak, ale terminy określa każde państwo samo, a dyrektywa europejska reguluje tylko produkcję i deklarację zgodności. W Czechach są to urządzenia ciśnieniowe objęte szczególnym nadzorem: przegląd eksploatacyjny raz w roku, rewizja wewnętrzna raz na pięć lat i próba ciśnieniowa mniej więcej co dziewięć–dziesięć lat. W innych krajach obowiązują tamtejsze przepisy.

Wyprodukowano zgodnie z dyrektywą 2014/68/UE dotyczącą urządzeń ciśnieniowych (PED). Medium: sprężone powietrze, azot, argon, hel, olej, tlen (płyny grupy 1 z wyjątkiem wodoru). Temperatura pracy od −20 do +80 °C.